ପ୍ରତାରଣା

ସୟନେ   ସପନେ  ଅବା ଯାଗରଣେ ଆଂକୁ ଥିଲି ଯାର ଛବୀ .

ଭିଡରେ ସାନ୍ତରେ  ଅବା    ଗୋପନରେ ଖୋଜୁଥିଲି ଯେଉସାଥୀ ...

ଗହନବନର ନିସ୍ତଧ  ସବଦ ତୋଳିଲା  ମୋଦେହେ ବନ୍ୟା ...

ହୁର୍ଦୟ ଗୋପନେ ସବଦ କରିଲା ଏ ବୋଧେ ସେ ଅନନ୍ୟା ...........

ଅଳସିଗୋ  ତୁମ ଅଖିର ପଲକେ ବର୍ନିଳ ହେଲାମୋ ମନ 

ମନେ ମନେ ମୁ  ଅଳକାଁର  ଦେଲି  ପ୍ରିୟତମi ତୁମ ନାମ ......

ସୋପ୍ନ ଅସରରେ ଲଖେ ଅପସରା  ତୁମେଥିଲ ପ୍ରାଣ ପ୍ରିୟା

ପ୍ରାଣଠୁବୀ ଅତି ନିଜର ଭାବିଲି ଭୁଲିଗଲୀ ପ୍ରାଣ ନଥିଲେ କି ପ୍ରିୟା ....

ଅଳକା ଗୋ ତୁମେ ଗହନ ସପନେ ଆଂକିଲି  ପ୍ରେମର ଛବି 

ସୋପ୍ନ ସାଥେ ପୁଣି ପ୍ରେମ ଭାଗିଦେଲ ରାତିତ ରହିଲ ବାକି ...

ପ୍ରଥମ ଦେଖାରେ ଅଖିପଲକରେ କରିଲି ଏତେ ନିଜର 

ନିଜର ବୋଲିମୁ ଭାବିବା ଅଗରୁ ତୁମେହେଲ ସାତ  ପର .

କାଲି କହିବକୀ ସେକଥା ........

ଆଜି    ତୁମେ  କୁହ ମୋର ମୋର  କାଲି  କହିବକୀ  ସେକଥା 

 ଆଜି   ଯେତେ ସବୁ ଉପହାର ସବୁ କାଲି ସାଇ ତିଲେ ଭଲକଥା .

ଆଜି ତୁମେ ଦେଖ ସପନ ହଜାରେ କାଲିକୀ ଦେଖିଲେ ଭଲକଥା 

କଲି ସେ ସପନେ ମୁବି ଥିବୀ କହିପରିବକୀ ଏ କଥା .

ଆଜି ତୁମେକୁହ ମୋଦିନ ସୁରୁଜ ଏ ତ ବହୁତ ଭଲକଥା 

ଦିନ ସରିଗଲେ ରାତିରେ ଖୋଜିଲେ ମୁ କି ଜାଣିବି ସେକଥା .

ରଂଗ ମଂଚ

ରାତିର ଅନ୍ଧାରେ ସୋପ୍ନ ଆଲୋକରେ  ତୋଳେ ମୁ  ସୋପ୍ନ ର ଉଚ୍ଛ

                             ମୁ ସେ ରଂଗ ମଂଚ .

ରଂଗ ମଂଚ ର ମୁ ପ୍ରଥମ ରଂଗ ମୁ ଯୁବକ ଦେହର ବନ୍ୟା 

             ରଂଗ ଦେଖେଇ ଅସିଅଛି  ମୁ ସରଗ ସୁନ୍ଦରୀ ଅନନ୍ୟା .

ସୁନ୍ଦର ଅଟେ ମୁ ବୟସରେ ଅଳ୍ପ 

           ଅଳ୍ପ ନୁହେମୋର ରଂଗ କଳନ  

କିନ୍ତୁ ଏ ଜାତିର ନିର୍ବିକ ମଣିସ 

                     ଭାବେ ମୋତେ ତାର ଖେଲନା

ଭାବେ ତୁମେ ଥରେ ଅନ୍ଧାର ରାତିରେ କାହିଁକି ସହେମୁ ତୁମ   ଜାତନା

ତୁମ ଭଳି ମୋର ମନ ଆଉ ଦେହ ଇଛା  ଅନିଛା  କି ହୁଏନ.

ନଗ୍ନ ବିଭେସିକ ଉଚ ପ୍ରସଂସିକା ହୁଏମେ ଖଣିକ ପାଇ.

ରଂଗ ଢଂଗ  ସବୁ ସରିଗାଲା  ପରେ 

              ଅସିଳ ସବ୍ଦ ସୁନ୍ଦର ହରଟି ପିନ୍ଦେ  ମୁ ଇଚ୍ଛା  ନଥାଇ .

premika

ଲକ୍ଷେ ଗୋଲାପର ପଖୁଡା ର ବାସ ସତେକେ ଦେଇଚି ବୋଳି

ଲାଜ ଲାଜ ମୁହ୍ନ ପ୍ରୀତି ଭରା ହସ   ସତେ ଚାନ୍ଦ ଖେଳେ ଦୋଳି.

ପ୍ରଥମ ଦେଖା

ନିର୍ମଳ ସୋଭା ରେ ନବ ପଲକରେ ତୁମେ ହେଲା ନୁଆ ସାଥି

ସାଥିରେ ତୁମ ପ୍ରଥମ ପଲକେ ଖୋଜିଲି ପ୍ରେମର ପୋଥୀ..

ସବୁଜ ସୁସ୍ତୃର ତୁମେହୀ ଅଳକା କାନନ ର ଚମ୍ପା ଫୁଲ

ରଜନିର ଜହ୍ନ ପଥହରା  କଲା    ପାଇଲି ତୁମକୁ ଭଲ.

ଅକାସେ ଦେଖି  ଗ୍ରୀଷ୍ମ ର ସୁରୁଜ ଭାଭିଲି ସିତଳ ଜହ୍ନ

ଜହ୍ନ ଚାହିଁ  ମୁ ସେମିତି ବସିଚି ଦିସୁନାହୀ ତୁମ ଚିହ୍ନ ...

ନିସ୍ତବ୍ଦ ସାଗର ବିରାଟ ପୁଥିବୀ ସବୁତ ଲାଗିଲା ଫାଂକ

ନିରବ ପବନ ପଚାରେ ଯେପରି କୁହକେବେ ହେବ ଦେଖା...

ଜୀବନ ଯାତ୍ରାରେ ସବୁତ ଭୁଲିଚି ଭୁଲି ନି ପ୍ରଥମ  ଦେଖା 

ଆମରି ପ୍ରେମର ସାଖି କେହିନାହୀ ଭାବେ ବସି ଏକା ଏକା ........

ମନ

ମନ ଏକ ଉଡାପଖୀ  ବସା କେବେ ବାନ୍ଧେନା

ଆଜି ସେ ତୁମର ତ କାଲି ତାକୁ ବୁଝେନା.

ମନ ଏକ  ରାଜରାସ୍ତ  ନିଛାଟିଆ ହୁଏନା

ତୁମକଥା ଭାବେ ହେଲା ଏକା କେବେ ରହେନା .

ମନ ଏକ ସାଗର ସେ ନିରବକୁ ସହେନ 

ତୁମକୁ  ସେ ଖୋଜେ  ହେଲେ କାହାକୁ ସେ କହେନ.

ମନ ଏକ କାଚ ଘର ଭାଗୀ ଗଢି ହୁଏନା .........
ତୋଳେ ସେ  ତୁମ ପାଇ କାହାକୁ ସେ କହେନା 

ମନ ଏକ ବଜାର ସେ ସବୁ କିଣି ହୁଏନା 

କିଣି ତୁମ ମନକୁ ମୁ  ଆଉ ବିକି ପାରେନା........................

ତୁମ ଠିକଣା

ଗୋଲାପ ନଗର ଠିକଣା  ତୁମର ଅଜୀ ଯାଏ ଥିଲା ଅଜଣା

ପାଇଲି ଠିକଣା ତୁମେ ଆଣି ଦେଲ  ଲାଜ ମୁଖ ଥିଲା ଅଚୀହ୍ନା   .

ଅଜଣା ବଗୀଚା  ଗୋଟିଏ ଗୋଲାପ ଦେଖିବାକୁ ମନା ନାହିଂ 

ଛୁଇଁ ବାକୁ ଥରେ  ଏଛା କରି ମୁଜେ ପହଁଚିଲିପାସେ ଯାଇ.

Add caption

ସୟନେ ସପନେ ଅବା  ଜାଗରଣେ ଆଁକୁଥୀଲୀ  ଯାର ଛବି

ଭିଡରେ  ସାନ୍ତରେ ଅବା ଗୋପନରେ ଖୋଜୁଥିଲି ଯେଉ ସାଥୀ.

ଗହନ ବନର ନିସ୍ତବ୍ଦ  ସବଦ ତୋଲିଲା ମୋଦେହେ ବନ୍ୟା 

ହୁଦୟ ଗୋପନ ସବଦ କରିଲା ଏବୋଧେ ସେଇ ଅନନ୍ୟା .




ଅଲସୀ ଗୋ ତୁମ ଆଖିର ପଲକେ ବର୍ନିଲ ହେଲା ମୋ ମନ 

ମନେ ମନେ ମୁ ଅଳକାର  ଦେଲି ପ୍ରିୟତୁମ ତୁମ ନାମ

ସୋପ୍ନ ସରବରେ ଲକ୍ଷେ ଅପସରା ତୁମେଥିଲ ପ୍ରାଣ ପ୍ରିୟା

ପ୍ରାଣ ଠୁ ବି ଅତି ନିଜର ଭାବିଲି ଭୁଲିଗଲୀ  ପ୍ରନନଥିଲେ କି ପ୍ରିୟା.

ଅଳକା ଗୋ ତୁମ ଗହନ ସପନେ ଆକ୍ନୀ ଥିଲି ପ୍ରେମ ଛବି

ସୋପ୍ନ ସାଥେ ପୁଣି ପ୍ରେମ ଭଂଗୀ ଦେଲ ରାତିତ ରହିଲା ବାକି.

ପ୍ରିୟତମା

ମୁର୍ଗ ନୟନ ର ଚାହାନୀ ତୁମର ମୁଖତୁମ ସେତପଦ୍ମ 

    ରାଜହଁସି ଲଗେ ଚାଲି ତୁମର ସୋପ୍ନଲଗେ ତୁମ ପ୍ରେମ

ସୋପ୍ନ ସରବରେ ସୁନିଳ ଲହରୀ ସୋର୍ଗିୟା ଭାବନା ତୋଲେ

ତୁମ ଅଖିର ଏ ଅଳସୀ ଚାହାଣୀ ମୋହୁଦ୍ରୟେ ପ୍ରେମ ଢାଳେ 

ବନମଧେ ତୁମେ ଅମୁଲ୍ୟ ର ଲତi ଗଗନେ ଅମୁଲ୍ୟ ତାରi 

ପ୍ରୀତି ତୁମ ଅଟେ  ଅମୁଲ୍ୟ ପିଉସ ହସକି ପାହାନ୍ତି ତାରi 

ସାଗର ବେଳାର ଜହ୍ନର ଜୋଚ୍ଛନା ତୁମରୁପକୁ ନୁହେତ ତୁଳ 

ସକାଳ ସୁରୁଜ ପହିଲି କିରଣ ହେବତୁମ ପୁଜାଫୁଲ 

ପ୍ରିୟତମା ତୁମ ଅଖି ର କଜଳ ସତେକି ସୁନେଲି ସନ୍ଧା 

କିରଚନା ଦେବି ମୁବା ତୁମର ତୁମେତ ରଜନୀ ଗନ୍ଧା

ସେସଥର ପାଇଂ ଅସିଥିଲ

ସେଦିନର ସେଇ ସେସ ସଂଯବେଳେ 

          ସେସଥର ପାଇଂ ଅସିଥିଲ

ସେସ ସଂଯେ ତୁମେ ସପନ୍ ଦେଖେଇ 

    ଅଧା କାହାଣୀ କୁ ସେସକଲ 

   ସେସଥର ପାଇଂ ଅସିଥିଲ

ସଗରିକi ତୁମେ ସାଗରବେଳାକୁ

     ଫେରିବାକୁ ପୁଣି ମନାକଲ

ସପନ ସେତୁରେ ସାଥେ ଜିବାପାଇ 

   ହଟ ଧରି ମୋର କହିଥିଲା 

ଅଜଣା ବତାସ ଭଂiଗୀ ଦେଲା ସବୁ 

      ମଳୟ ବୋଲି ତାକୁ କହୁଥିଲା 

         ସେସଥର ପାଇଂ ଅସିଥିଲ

ତୁମ ଓଢଣୀ  ର ସବୁ ରଂଗ ମୋତେ 

   ନୁଆ ନୁଆ ନୀତି ଲାଗୁଥିଲା 

ସାତରଂଗ ଛାଡି ସେ ଓଢଣୀ ଦିନେ ପ୍ରେମରଂଗେ ମୋତେ ରଂଗଇଲା

ପ୍ରେମ ନୁହେ ଏ  ମିଳନ ଅମର ସତ ଜନମର କହୁଥିଲା  

 ସତଜନମର ପ୍ରେମକୁ ମୋର ସାତପଲକରେ ସେସକଲ 

        ସେସଥର ପାଇଂ ଅସିଥିଲ

ସ୍ମୃତିର ଅଳକା ମୋ ମନ ତାରକା 

       ସଂଯ ଲେଉଟିଆ ଜହ୍ନ 

ଅଳପ   ହସରେ ରାଜନନ୍ଦନୀ ଗୋ କିଣିନେଲ ମୋର ମନ 

ସୋଳ ଫଗୁନର ମୋସଂଜ ଆଳତି

      ମୋମନ ପାହାନ୍ତି ତାର 

ସୋରିସ ଫୁଲ ଗୋ ମୋ ମନ ମାଳତି 

   ଭୁଲି ମୁ  ଭାବୁଚୀ ପରା

       

ମନେ ପଡେ ମୋର ଗାଂ

ସଂଜ ଲେଉଟିଲେ  ଗୋଧୁଲି  ଫେରିଲେ 

       ମନେପଡେ ମୋର ଗାଂ

ପାହାନ୍ତି ତାର ଆକାସେ  ଫୁଟିଲେ 

     ମନେ ପଡେ ମୋର ଗାଂ 

ମୋ ନଈ ତୁଠ ନୀତି ସଖା  ଭେଟ

ଭୁଲି ହୁଏନାହି ଆହ

     ମନେ ପଡେ ମୋର ଗାଂ  

ଫେରେ ପୁଣି ରଜ ମୋ ଗାଂ ର ସଜ

    ସାଇ ଜାତ କେତେ ନୁଆ 

            ମନେ ପଡେ ମୋର ଗାଂ  

  ମୋ ଗାଂ ପୁନେଇ ହୁଏନି ଭୁଳେଇ 

  ଡୋଲ ପଂଚୁତଲେ ଠା 

        ମନେପଡେ ମୋର ଗାଂ 

ତୁମ ପiଈ ସେସ ଥର :

ପଂiଥସାଳାର   ମନ  ନେଇ  ମୁ  ଯେ  ତୁମକୁ  ପାଇଲି   ଭଲ . ଅଦିନେ  କେବେ  ଅତିଥି  ହେଲା  ପରେ  ପରେ  ଭୁଲି  ଗଲା .

                     ତଥାପି  ଭାବେ  ପାଇଥୀଲୀ    କେବେ  ଭଲ .

ମନର   ଫଗୁଣ  ଅଖିର   ସ୍ରାବଣ    ସବୁବେଳେ  କେବେ  ରହେନi. 

ଫଗୁନରେ  ଯେ  ଅତିଥି  ସଜେ  ସ୍ରାବଣ ରେ   କେବେ  ଫେରେନi ......

ତୁମ  ପଈ ସେସ  ଥର :

           


ଅଜୀ  ତ  ଏମିତି   କଲିବ୍ ସେମିତି  ବୁଝିବନୀ  ମୋର  ମନ.
                  ମନ   ବୋଲି  ମୁ  ଯାହାକୁ  କହୁଚି  ତୁମପାଇ ସେ  ସୁନ.
 ସୁନା  ର  ପଲଂକ୍  ଶୋର୍ଗ  ର  ସୁଖ  କେବେତ  ଅସେନୀ  ଦିନେ .....
       ଅଜୀ  ବି   ଏମିତି  ବସି  ମୁ  ଭାବୁଚୀ  ଅସଂତକୀ  କେବେ  ଦିନେ .

             
             
                                 

ସାଗର  କୁଳରେ   ସମୁକ  ବେଳରେ  କେବେତ  ଦେଖିନି  ସପନ୍
                        ଅଜଣା  ଅଜୀ  କଲିବୀ  ଥିବି  ତୁମ ପାଇ  ସବୁଦିନ


ପ୍ରଥମ   ଦେଖାରେ  ଅଖି  ପଲକରେ  ପଇଲୀ   ତୁମକୁ  ଭଲ ....

                                        ପନ୍ଥ୍ସଶାଳା  ର  ଅଥିଥୀ   ଥିଲ     ଅଦିନେ    ଭୁଲିଗଲ