ନିର୍ମଳ ସୋଭା ରେ ନବ ପଲକରେ ତୁମେ ହେଲା ନୁଆ ସାଥି
ସାଥିରେ ତୁମ ପ୍ରଥମ ପଲକେ ଖୋଜିଲି ପ୍ରେମର ପୋଥୀ..
ସବୁଜ ସୁସ୍ତୃର ତୁମେହୀ ଅଳକା କାନନ ର ଚମ୍ପା ଫୁଲ
ରଜନିର ଜହ୍ନ ପଥହରା କଲା ପାଇଲି ତୁମକୁ ଭଲ.
ଅକାସେ ଦେଖି ଗ୍ରୀଷ୍ମ ର ସୁରୁଜ ଭାଭିଲି ସିତଳ ଜହ୍ନ
ଜହ୍ନ ଚାହିଁ ମୁ ସେମିତି ବସିଚି ଦିସୁନାହୀ ତୁମ ଚିହ୍ନ ...
ନିସ୍ତବ୍ଦ ସାଗର ବିରାଟ ପୁଥିବୀ ସବୁତ ଲାଗିଲା ଫାଂକ
ନିରବ ପବନ ପଚାରେ ଯେପରି କୁହକେବେ ହେବ ଦେଖା...
ଜୀବନ ଯାତ୍ରାରେ ସବୁତ ଭୁଲିଚି ଭୁଲି ନି ପ୍ରଥମ ଦେଖା
ଆମରି ପ୍ରେମର ସାଖି କେହିନାହୀ ଭାବେ ବସି ଏକା ଏକା ........
No comments:
Post a Comment