ସୟନେ ସପନେ ଅବା ଯାଗରଣେ ଆଂକୁ ଥିଲି ଯାର ଛବୀ .
ଭିଡରେ ସାନ୍ତରେ ଅବା ଗୋପନରେ ଖୋଜୁଥିଲି ଯେଉସାଥୀ ...
ଗହନବନର ନିସ୍ତଧ ସବଦ ତୋଳିଲା ମୋଦେହେ ବନ୍ୟା ...
ହୁର୍ଦୟ ଗୋପନେ ସବଦ କରିଲା ଏ ବୋଧେ ସେ ଅନନ୍ୟା ...........
ଅଳସିଗୋ ତୁମ ଅଖିର ପଲକେ ବର୍ନିଳ ହେଲାମୋ ମନ
ମନେ ମନେ ମୁ ଅଳକାଁର ଦେଲି ପ୍ରିୟତମi ତୁମ ନାମ ......
ସୋପ୍ନ ଅସରରେ ଲଖେ ଅପସରା ତୁମେଥିଲ ପ୍ରାଣ ପ୍ରିୟା
ପ୍ରାଣଠୁବୀ ଅତି ନିଜର ଭାବିଲି ଭୁଲିଗଲୀ ପ୍ରାଣ ନଥିଲେ କି ପ୍ରିୟା ....
ଅଳକା ଗୋ ତୁମେ ଗହନ ସପନେ ଆଂକିଲି ପ୍ରେମର ଛବି
ସୋପ୍ନ ସାଥେ ପୁଣି ପ୍ରେମ ଭାଗିଦେଲ ରାତିତ ରହିଲ ବାକି ...
ପ୍ରଥମ ଦେଖାରେ ଅଖିପଲକରେ କରିଲି ଏତେ ନିଜର
ନିଜର ବୋଲିମୁ ଭାବିବା ଅଗରୁ ତୁମେହେଲ ସାତ ପର .
.jpeg)